یادداشت | به قلم یک خبرنگار
چرا مدیریت میدانی منوچهر محمدی فراتر از یک مسئولیت اداری است؟
خبر زاگرس ،در تاریخ مدیریت محلی، نامها زمانی ماندگار میشوند که از قاب ،مسئولیت فراتر رفته و به بخشی از حافظه جمعی مردم بدل شوند. منوچهر محمدی از آن دست فرماندارانی است که نامش نه صرفاً در اسناد اداری، بلکه در روایتهای میدانی توسعه بویراحمد ثبت خواهد شد.
آنچه مدیریت محمدی را برجسته میکند، حضور مستمر در میدان و فهم دقیق از ریشه مسائل است؛ مدیریتی که از پشت میز آغاز نمیشود و به گزارش ختم نمیگردد. او توسعه را پروژهای نمایشی ندانست، بلکه فرآیندی پیوسته تعریف کرد که با شنیدن مطالبات مردم آغاز و با پیگیری تا حصول نتیجه معنا مییابد. همین نگاه، فاصله میان مردم و حاکمیت محلی را کاهش داد و اعتماد را به سرمایهای عملیاتی بدل ساخت.
در دوره مسئولیت او، هماهنگی بین دستگاهها از یک شعار اداری به یک سازوکار اجرایی تبدیل شد. گرههایی که سالها در پیچوخم بروکراسی معطل مانده بودند، با تصمیمگیری شفاف، اولویتبندی دقیق و جسارت مدیریتی باز شدند. محمدی نشان داد اقتدار، زمانی مؤثر است که با عقلانیت و پاسخگویی همراه شود.
از منظر رسانهای، کارنامه او واجد یک ویژگی کمیاب است: قابلیت سنجش. عملکردی که میتوان آن را با شاخصها، پیشرفتها و رضایتمندی عمومی ارزیابی کرد، نه با تیترهای زودگذر. او به جای پررنگکردن نام خود، مسیر حل مسئله را پررنگ کرد؛ و همین رویکرد، نامش را پررنگتر ساخت.